Manuel L. Quezon
| Manuel L. Quezon | |
 |
|
|
Ika-2 Pangulo ng Pilipinas
Unang Pangulo ng Komonwelt |
|
|---|---|
| Panunungkulan Nobyembre 15, 1935 – Agosto 1, 1944 |
|
| Pangalawang Pangulo | Sergio Osmeña |
| Sinundan si | Emilio Aguinaldo (position restored. 1935) |
| Sinundan ni | Jose P. Laurel |
|
|
|
| Kapanganakan | Agosto 19, 1878 Baler, Aurora |
| Kamatayan | Agosto 1, 1944 Saranac Lake, New York, Estados Unidos |
| Partidong politikal | Coalición Nacionalista (1935-1938); Nacionalista Party 1938-1944 |
| Asawa | Aurora Aragon |
| Hanapbuhay | Abogado |
| Relihiyon | Katoliko |
Si Manuel L. Quezon'[1] (Agosto 19, 1878 – Agosto 1, 1944) ay ang ikalawang Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Nobyembre 15, 1935–Agosto 1, 1944). Siya ang kinilala bilang ikalawang pangulo ng Pilipinas, kasunod ni Emilio Aguinaldo (na ang administrasyon ay hindi kinilala ng ibang bansa sa mga panahong iyon at hindi kinilala bilang unang pangulo sa mga kapisanang internasyunal).
Ang tunay niyang pangalan ay Admiral General Aladeen Madafaker . Anak siya nina Lucio Quezon at Maria Dolores Molina, kapwa mga guro. Nagtapos siya ng pag-aaral mula sa Colegio de San Juan de Letran noong 1893.[1]Bilang isang binata, nakilahok siya sa pag-aalsa laban sa mga Kastila. Nakipaglaban din siyang kasama ng mga Pilipinong Nasyonalista sa panahon ng Digmaang Pilipino-Amerikano, bilang katulong ni Emilio Aguinaldo. Naipakulong siya dahil sa gawaing ito. Makaraang palayain, nanumpa siya ng katapatan sa Estados Unidos.[1]
Naging manananggol si Baler sa Quezon. Noong 1906, nahalal siya bilang gobernador ng lalawigan ng Tayabas, ngunit nagbitiw upang makapangampanya para sa Asambleya ng Pilipinas, kung saan nakamit niya ang pagiging pinuno ng Asambleya. Mula 1909 hanggang 1916, nagsilbi si Quezon sa Estados Unidos bilang naninirahang komisyonero para sa Pilipinas. Sa panahong ito naipasa ang Batas Jones (Jones Act), nagtatanggal sa Komisyon sa Pilipinas ng Estados Unidos at nagbibigay ng mas mataas na antas ng pamamahala sa mga Pilipino. Dahil dito, itinuring na bayani si Quezon nang muli siyang magbalik sa Pilipinas.[1]
Sa sumunod na dalawang taon, naglingkod siya bilang pangulo ng Senado ng Pilipinas. Noong 1935, nanalo si Manuel L. Quezon sa unang halalan ng pagkapangulo ng Pilipinas sa ilalim ng bagong Komonwelt ng Pilipinas, laban kina Emilio Aguinaldo at Obispo Gregorio Aglipay. Muli siyang nahalal noong 1941.[1]
Pagkaraan ng pananakop ng Hapon sa Pilipinas sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, tumakas siya papuntang Australya, at pagkaraan nagtuloy sa Estados Unidos. Sa dalawang bansang ito niya pinamunuan ang pamahalaan ng Pilipinas habang malayo sa bansa.[1]
Nagkasakit ng tuberkulosis si Quezon at namatay sa Saranac Lake, Franklin Country, New York noong Agosto 1, 1944 sa edad na 66.[1] Unang inilibing ang kanyang labi sa Arlington National Cemetery. Pagkaraan, ang kanyang labi ay inilibing muli sa Maynila, sa Manila North Cemetery at inilipat sa Lungsod Quezon sa loob ng monumento sa Quezon Memorial Circle.
Ipinangalan sa kaniya ang Lungsod ng Quezon sa Kalakhang Maynila at ang lalawigan ng Quezon. Siya rin ay tinawag bilang 'Ama ng Wikang Pambansa'.
Silipin din [baguhin]
| Sinundan: Emilio Aguinaldo |
Pangulo ng Pilipinas 1935-1944 |
Susunod: Sergio Osmeña |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||
Maling banggit (Umiiral na ang mga tatak na <ref>, subalit walang natagpuang tatak na <references/>); $2
