Sulat kay Tito

Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Bagong Tipan ng Bibliya
Ang kahong ito: tingnan • pag-usapan • baguhin

Ang Sulat kay Tito[1] ay isang aklat sa Bagong Tipan ng Biblya na kabilang sa mga pangkat ng mga Liham ni San Pablo. Katulad ng Una at Ikalawang Sulat kay Timoteo, isa rin itong sulat na pampastor ng isang parokya o simbahan. Naisatitik ang liham na ito noong mga 65 hanggang 66 AD.[1]

Mga nilalaman

[baguhin] Ang pinadalhan

Si Tito, na pinadalhan ni San Pablo ng sulat na ito, ay anak ng mag-asawang hindi Kristiyano.[1] Isa siyang Griyego, at isa sa unang mga hentil na napabilang sa kapatiran ng Kristiyanismo. [2] Nakasama siya ni Pablo sa kapulungan sa Jerusalem, ang pook kung saan ginustong sunatin ng mga Hudyo si Tito. Tinanggihan ni Tito ang pagsasagawa sa kaniya ng ganitong kaugalian. Si Tito ang sugo ni Pablo sa mahahalagang paglalakbay patungong Corinto at Dalmacia.[1]

[baguhin] Ang umakda

Bagaman itinuturing na gawa ni San Pablo ang Sulat kay Tito, pinaghihinalaang maaaring hindi siya ang sumulat ng liham na ito. Ilan sa mga kadahilanan ng ganitong pag-iisip ang estilo sa pagsulat at mga pananalitang ginamit sa sulat. Kaya't maaaring isang malapit na alagad ni San Pablo ang totoong kumatha ng liham, isang taong nagpalawig lang sa ibang mga hindi pa nalalathalang sulatin ni San Pablo.[2]

[baguhin] Paglalarawan

Maikli lamang ang Sulat kay Tito.[2] Subalit mula sa nilalaman nito, matutunghayang ipinagkatiwala ni San Pablo kay Tito ang pagtatatag ng isang Simbahan o parokya sa Creta, isang pook kung saan katulad sa Efeso ang katayuan ng pananampalataya. Si Timoteo ang nangangasiwa sa Efeso. Dahil nga may pagkakahawig sa kalagayan sa Efeso ang katayuan sa Creta, dumanas ng kahirapan sa pagsasakatuparan ng layuning panrelihiyon si Tito. Bago nilisan ni Pablo ang Creta, nagiwan ito ng mga tagubilin at payo kay Tito hinggil sa pagtatayo at pangangasiwa ng parokya. Si Tito ang obispo - isang pinuno ng Simbahang Kristiyano at gumanap na mga kahalili ng mga apostol sa tungkulin ng pangangaral ng mga turo ni Hesukristo - na itinalaga sa Creta.[1] Napabilang ito sa kahanayan ng mga pastoral na sulat sapagkat tumatalakay ito sa mga katangiang kailangan sa pagiging isang pinuno ng Simbahang Kristiyano. Tinatalakay rin dito ang mga gampanin ng mga mamamayan ayon sa kanilang sari-saring mga kaantasang panlipunan. Nilalagom nito ang kabuoan ng mga pagpapahalagang pang-Kristiyano. Sa pagtatapos ng liham, nagiwan ang may-akda ng isang babala kung masasangkot ang isang tao sa mga pagtatalong pampanukala o teoretiko, na makasasanhi lamang ng pagkakaliko at pagkaligaw mula sa pagtutuon ng pansin sa layunin ng Kristiyanismo.[2]

[baguhin] Tingnan din

[baguhin] Sanggunian

  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Abriol, Jose C.. (2000). "Sulat kay Tito". Ang Banal na Biblia, Natatanging Edisyon, Jubileo A.D. Paulines Publishing House/Daughters of St. Paul (Lungsod ng Pasay) ISBN 9715901077.
  2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Reader's Digest. (1995). "Letter of Paul, Titus". The Reader's Digest Bible, Illustrated Edition (Condensed from the Revised Standard Version: Old and New Testaments). The Reader's Digest Association, Inc., Pleasantville, London/New York/Montreal/Sydney/Auckland/Cape Town, ISBN 0276420136.

[baguhin] Mga panlabas na kawing

  • Sulat kay Tito (Titus), mula sa Ang Dating Biblia (1905)
  • Sulat ni Pablo kay Tito, Buong Bibliya sa wikang Tagalog, mula sa AngBiblia.net
  • Kay Tito, Ang Salita ng Diyos (SND, 1998), Bibliyang Tagalog sa Internet (Bagong Tipan), BiblesInternational, BibleGateway.com
Kinuha mula sa "http://tl.wikipedia.org/wiki/Sulat_kay_Tito"
Mga pansariling kagamitan