Heike Kamerlingh Onnes

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Heike Kamerlingh Onnes
Kamerlingh portret.jpg
Kapanganakan
Heike Kamerlingh Onnes

21 Setyembre 1853(1853-09-21)
Groningen, Netherlands
Namatay21 Pebrero 1926(1926-02-21) (edad 72)
Leiden, Netherlands
NasyonalidadNetherlands
NagtaposHeidelberg University
University of Groningen
Nakilala saOnnes-effect
Superfluidity
Superconductivity
Virial Equation of State
ParangalNobel Prize in Physics (1913)
Karera sa agham
LaranganPhysics
InstitusyonUniversity of Leiden
TU Delft
Doctoral advisorRudolf Adriaan Mees
Academic advisorsRobert Bunsen
Gustav Kirchhoff
Johannes Bosscha
Doctoral studentJacob Clay
Claude Crommelin
Wander de Haas
Gilles Holst
Johannes Kuenen
Remmelt Sissingh
Ewoud van Everdingen
Jules Verschaffelt
Pieter Zeeman

Si Heike Kamerlingh Onnes (21 Setyembre 1853 – 21 Pebrero 1926) ay isang pisikong Dutch. Kanyang pinasimulan ang mga pamamaraan ng repriherasyon at gumamit sa mga ito upang siyasatin kung paanong ang mga materyal ay umaasal kapag pinalamig sa halos absolutong sero. Siya ang unang naglikido sa helium. Ang kanyang produksiyon ng sukdulang mga temperaturang kriyoheniko ay humantong sa kanyang pagkakatuklas ng superkonduktibidad noong 1911: para sa ilang mga materyal, ang electrical resistance ay biglaang naglalaho sa napakababang mga temperatura.[1]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Dirk van Delft, Freezing physics, Heike Kamerlingh Onnes and the quest for cold, edited by Edita KNAW, Amsterdam, 2007.


Usbong Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.