Emilio Jacinto

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Emilio Jacinto
Kapanganakan Emilio Jacinto y Dizon
15 Disyembre 1875(1875-12-15)
Maynila, Silangang Indiya ng Espanya
Kamatayan 16 Abril 1899 (edad 23)
Sta. Cruz, Laguna
Iba pang pangalan "Pingkian", "Dimasilaw"
Alma mater University of Santo Tomas

Si Emilio Jacinto y Dizon (15 Disyembre 1875 — 16 Abril 1899), ay isang Pilipinong rebolusyonaryo at kilala bilang Utak ng Katipunan.

Lumang pera na naglalarawan sina Emilio Jacinto at Andrés Bonifacio

Talambuhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Ipinanganak si Emilio Jacinto sa Tondo,Maynila at ang mga magulang niya ay sina Mariano Jacinto at Josefa Dizon. Nag-aral siya sa Colegio de San Juan de Letran, at lumaon at lumipat sa Unibersidad ng Santo Tomas upang mag-aral ng abogasiya. Naging kamag-aral niya dito sina Manuel Quezon, Sergio Osmeña. Hindi siya nakapagtapos sa kolehiyo, at sa gulang na 17, si Emilio Jacinto ang pinakabata sa lihim na samahan na tinawag na Katipunan. Naging tagapayo siya sa mga usaping pampiskalya at kalihim ni Andrés Bonifacio. Lumaon ay nakilala siyang Utak ng Katipunan.Inatasan siya ni Bonifacio na mamuno sa Laguna.Napamahal narin sya kay Bonifacio dahil sa kanyang anking talino ay napapabilib nya ang mga tao.Mahusay syang sumulat kaya`t naka-sulat sya ng A Mi Patria.Dahil sa husay ng pagsulat ng mga kwentong tagalog mabilis at napapadali sa kanya ang pag aakit na sumali ang iba sa Katipunan.

Namatay sa sakit na malarya si Jacinto noong 16 Abril 1899 sa Magdalena, Laguna.



Usbong Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.