Palarong Olimpiko sa Taglamig

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang mga Palarong Olimpiko ng Taglamig (Pranses: Jeux olympiques d'hiver) [2] ay isang pangunahing pang-internasyunal na paligsahang pampalakasan na ginaganap bawat apat na taon na isinasagawa sa niyebe at yelo. Ang unang Palarong Olimpiko sa Taglamig, ang Palarong Olimpiko ng 1924, ay ginanap sa Chamonix, Pransya. Ang mga makabagong Palarong Olimpiko ay binigyang inspirasyon ng sinaunang Palarong Olimpiko, na ginanap sa Olimpiya, Gresya, mula ika-8 siglo BC hanggang ika-4 na siglo AD. Itinatag ni Baron Pierre de Coubertin ang International Olympic Committee (IOC) noong 1894, na humantong sa unang modernong mga Palarong Olimpiko sa Tag-init sa Athens, Greece noong 1896. Ang IOC ay ang namamahalang kinatawan ng Kilusang Olimpiko, kasama ang Olipikong Charter na tumutukoy sa istruktura at awtoridad nito.

Ang orihinal na limang pampalaksang tampok sa Winter Olympic (lumawig sa siyam na disiplina) ay ang bobsleigh, curling, ice hockey, Nordic skiing (binubuo ng mga disiplinang militar na patrol, [nb 1] cross-country skiing, pinagsamang Nordic, at paglukso ng ski ), at skating (na binubuo ng mga disiplinang figure skating at mabilisang skating). [nb 2] Ang mga Palaro ay ginanap tuwing apat na taon mula 1924 hanggang 1936, nagambala noong 1940 at 1944 ng World War II, at ipinagpatuloy noong 1948 . Hanggang noong 1992, ang mga Palarong Olimpiko sa Tag-init at ang mga Palarong Olimpiko ng Taglamig ay gaganapin sa parehong taon, at alinsunod sa desisyon ng IOC noong 1986 na ilagay ang mga Palarong Olimpiko sa Tag-init at ang mga Palarong Olimpiko sa Taglamig sa magkahiwalay na apat na taong siklo na pagsasalitan tuwing ikalawang taon, ang sumunod na Palarong Olimpiko sa Taglamig matapos ang 1992 ay ginanap noong 1994.

Ang mga Palarong Olimpiko sa Taglamig ay nagbago mula noong ito ay umpisahan. Nadagdagan ito ng mga bagong pampalakasan at disiplina, at ang ilan sa mga ito, tulad ng luge, malayang pag-ski, pabilisan ng pag-iskeyt sa maikling track, pag-iskeyt sa mga bundok, pagkalansay, at pag-snowboard, ay naging mga permanenteng bahagi ng programang Olimpiko. Ang ilan sa iba, kabilang ang pag-bobsleigh at pagkukulot ay minsan isinatabi at kalaunan ay binuhay muli; ang ilan ay tuluyang ipinagpaliban, tulad ng panghukbong pagpatrol, bagaman ang modernong Palarong Olimpikong ng Taglamig na pampalaksan ng bayatlon ay nagmula rito.[nb 1] Ngunit may iba pa, tulad ng pabilisan ng pag-iski, skijoring at bandy, ay naging mga pinakilala na pampalakasan ngunit hindi isinama bilang mga pampalakasang Olimpiko. Ang pagsikat ng telebisyon bilang isang pandaigdigang daluyan para sa komunikasyon ay nagpahusay sa pagkalilanlan ng mga Palaro. Pinagkakitaan ito sa pamamagitan ng pagbebenta ng mga karapatan sa pagsasahimpapawid at pagpapatalastas, na naging kapaki-pakinabang para sa IOC. Binigyan ng pagkakataon nito ang mga panlabas na interes, tulad ng mga kumpanya sa telebisyon at mga isponsor na korporasyon, na magkkaroon ng impluwensya. Kinailangang tugunan ng IOC ang kanilang mga kritisismo sa paglipas ng dekada tulad ng mga panloob na eskandalo, ang paggamit ng mga ilegal na drogang pampalakas ng mga manlalaro ng Olimpiko sa Taglamig, pati na rin ng isang pampolitikang boykot ng mga Palarong Olimpiko ng Taglamig. Ginamit ng mga kalahok na lungsod-bansa ang mga Palarong Olimpiko sa Taglamig pati na rin ang mga Palarong Olimpiko sa Tag-init upang ipahayag ang kahigitan ng kanilang mga sistemang pampulitika.

Ang mga Palarong Olimpiko sa Taglamig ay idinaos sa tatlong mga kontinente ng labindalawang magkakaibang bansa. Apat na beses na itong ginanap sa Estados Unidos ( 1932, 1960, 1980, at 2002), tatlong beses sa Pransya (1924, 1968, at 1992) at dalawang beses bawat isa sa Awstriya (1964 at 1976), Kanada (1988 at 2010), Hapon ( 1972 at 1998), Italya (1956 at 2006), Norwega (1952 at 1994) at Suwisa (1928 at 1948). Gayundin, ang mga Palarong Olimpiko ng Taglamig ay ginanap ng isang beses lamang sa bawat isa sa Alemanya (1936), Yugoslavia ( 1984), Rusya (2014), at Timog Korea (2018). Napili ng IOC ang Beijing, Tsina, upang mag-host ng 2022 Winter Olympics at sa mga lungsod ng Italya ng Milan at Cortina d'Ampezzo upang maging punong-abalang lungsod ng Palarong Olimpiko sa Taglamig 2026. Magmula noong 2018 , walang pa lungsod sa Timog Emisperyo ang nag-aplay bilang punong-ablaang lungsod ng Palarong Olimpiko sa Taglamig na ginaganap tuwing malamig ang panahon , na gaganapin noong Pebrero sa taas ng tag-araw ng Timog Emisperyo.

Sa ngayon, labindalawang bansa ang lumahok sa bawat Palarong Olimpiko sa Taglamig – Awstriya, Estados Unidos, Italya, Kanada, Pinlandya, Pransya, Gran Britanya, Norwega, Poland, Suwesa, Suwisa at Unggarya. Anim sa mga bansang ito ang nagwagi ng mga medalya sa bawat Palaro sa Taglamig – Awstriya, Estados Unidos, Kanada, Pinlandya, Norwega, at Suwesa. Ang nag-iisang bansa na nanalo ng isang gintong medalya sa bawat Palarong Olimpiko sa Taglamig ay ang Estados Unidos. Pinangunahan ng Norway ang talahanayan ng medalya ng Olimpikong Laro para sa Palarong Olimpiko sa Tag-init. Kapag kasama ang mga nabuwag na mga lungsod-estado, ang Alemanya (kabilang ang mga dating bansa ng Kanlurang at Silangang Alemanya) ay namuno, na sinundan ng Norwega at Rusya (kasama ang dating Unyong Sobyet).

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ika-20 siglo[baguhin | baguhin ang batayan]

a man standing on ice in figure skates
Si Ulrich Salchow sa Palarong Olimpiko sa Taglamig 1908

Ang mga Palarong Nordic, isang hinalinhan ng mga Palarong Olimpiko sa Taglamig, ay inayos ng Heneral Viktor Gustaf Balck sa Estokolmo, Suwesa, at ginanap noong 1901 at muli noong 1903 at 1905 at tuwing apat na taon pagkatapos noong hanggang 1926. Si Balck ay isang kasapi ng charter ng IOC at isang malapit na kaibigan ng tagapagtatag ng Palarong Olimpiko na si Pierre de Coubertin. Tinangka niyang magkaroon ng pampalakasan sa taglamig, partikular na ang figure skating, na idinagdag sa programang OlImpiko ngunit hindi naging matagumpay hanggang sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 1908 sa Londres, United Haringdom. Apat na mga kaganapan sa figure skating ang naitala, kung saan si Ulrich Salchow (10-beses na pandaigdigang kampeon) at si Madge Syers ang nagwagi sa mga indibidwal na titulo.

Pagkalipas ng tatlong taon, ang Italyanang kondesang si Eugenio Brunetta d'Usseaux ay nagmungkahi sa IOC na magdaos ng isang linggo ng pampalakasang taglamig na isasama bilang bahagi ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 1912 sa Estokolmo, Suwesa. Kinontra ng mga tagapagayos ang kaisipang ito dahil nais nilang protektahan ang integridad ng mga Palarong Nordic at nababahala tungkol sa isang kakulangan ng mga pasilidad para sa pampalakasang taglamig. [7] [8]

World War I[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang ideya ay nabuhay muli para sa 1916 Games, na gaganapin sa Berlin, Alemanya. Ang isang linggo ng sports sa taglamig na may bilis ng skating, figure skating, ice hockey at Nordic skiing ay binalak, ngunit ang 1916 Olympics ay kinansela pagkatapos ng pagsiklab ng World War I.

Ang medalyang gintong medalya ni Sonia Henie, St. Moritz 1928.

Ang unang Olimpiko pagkatapos ng digmaan, ang 1920 Summer Olympics, ay gaganapin sa Antwerp, Belgium, at itinampok ang figure skating at isang ice hockey tournament. Ang Germany, Austria, Hungary, Bulgaria at Turkey ay pinagbawalan na makipagkumpetensya sa mga laro. Sa IOC Congress na ginanap sa susunod na taon napagpasyahan na ang host bansa ng 1924 Summer Olympics, France, ay maghahatid ng isang hiwalay na "International Winter Sports Week" sa ilalim ng patronage ng IOC. Napili si Chamonix na mag-host sa linggong ito (talagang 11   araw) ng mga kaganapan.

Ang 1924 na laro sa Chamonix ay napatunayan na isang tagumpay kapag higit sa 250 mga atleta mula sa 16 na bansa ang nakipagkumpitensya sa 16 na mga kaganapan. Ang mga atleta mula sa Finland at Norway ay nanalo ng 28 medalya, higit sa iba pang mga kalahok na bansa na pinagsama. Ang unang gintong medalyang iginawad ay napanalunan ni Charles Jewtraw ng Estados Unidos sa 500-meter na bilis ng skate. Si Sonja Henie ng Norway, na 11 taong gulang lamang, ay nakipagkumpitensya sa figure ng ladies 'skating at, kahit na ang pagtatapos ay huli, ay naging tanyag sa mga tagahanga. Gillis Grafström ng Sweden ipinagtanggol kanyang 1920 gintong medalya sa panlalake figure skating, at naging ang unang Olympian upang manalo ng ginto medals sa parehong Summer at Winter Olympics. Ang Alemanya ay nanatiling pinagbawalan hanggang 1925, at sa halip ay nagho- host ng isang serye ng mga laro na tinatawag na Deutsche Kampfspiele, na nagsisimula sa edisyon ng taglamig ng 1922 (na nauna nang unang Winter Olympics). Noong 1925 nagpasya ang IOC na lumikha ng isang hiwalay na kaganapan sa taglamig at ang 1924 na laro sa Chamonix ay retroactively na itinalaga bilang unang Olimpikong Taglamig.

Ang St. Moritz, Switzerland, ay hinirang ng IOC upang mag-host ng pangalawang Mga Larong Taglamig noong 1928. [9] Ang mga nagbabago na kondisyon ng panahon ay hinamon ang mga host. Ang pambungad na seremonya ay ginanap sa isang blizzard habang ang mainit na kondisyon ng panahon ay naganap ang mga kaganapan sa palakasan sa buong natitirang mga laro. [10] Dahil sa panahon ng 10,000   metro ang bilis ng takbo ng skating ay kailangang iwanan at opisyal na kanselahin. Ang panahon ay hindi lamang kapansin-pansin na aspeto ng 1928 na laro: Si Sonja Henie ng Norway ay bumalik sa Winter Olympics upang gumawa ng kasaysayan nang siya ay nanalo sa figure ng mga kababaihan na naglalakad sa edad na 15. Siya ang naging pinakabatang kampeon sa Olympic sa kasaysayan, isang pagkakaiba na kanyang gaganapin para sa 70   taon , at nagpunta sa upang ipagtanggol ang kanyang titulo sa susunod na dalawang Winter Olympics. Gillis Grafström won ang kanyang ikatlong magkakasunod na figure skating gold at nagpunta sa upang manalo ng silver noong 1932, at naging ang pinaka pinalamutian panlalaki tayahin tagapag-isketing sa petsa.

Ang susunod na Winter Olympics, na gaganapin sa Lake Placid, New York, Estados Unidos ang unang na-host sa labas ng Europa. Ang labing pitong bansa at 252 atleta ay lumahok. Ito ay mas mababa kaysa sa 1928, dahil ang paglalakbay sa Lake Placid ay masyadong mahaba at magastos para sa ilang mga bansa sa Europa na nakatagpo ng mga problema sa pananalapi sa gitna ng Great Depression . Ang mga atleta ay nakipagkumpitensya sa labing-apat na mga kaganapan sa apat na palakasan. Halos walang snow na nahulog sa loob ng dalawang buwan bago ang Mga Palaro, at walang sapat na snow upang gaganapin ang lahat ng mga kaganapan hanggang sa kalagitnaan ng Enero. [11] Sonja Henie ipinagtanggol ang kanyang titulong Olimpiko, at Eddie Eagan ng Estados Unidos, na naging isang Olympic kampeon sa boxing sa 1920, Nanalo ang gintong medalya sa panlalake bobsleigh kaganapan upang sumali Gillis Grafström bilang ang mga atleta lamang ang nakakuha ng gintong medalya sa parehong Summer at Winter Olympics. Si Eagan ay may pagkakaiba-iba bilang nag-iisang Olimpiko hanggang sa 2020 upang maisakatuparan ang gawaing ito sa iba't ibang palakasan.

Ang mga bayan ng Aleman ng Garmisch at Partenkirchen ay sumali upang ayusin ang 1936 na edisyon ng Mga Larong Taglamig, na gaganapin mula ika-16 ng Pebrero. [12] Ito ang huling oras na ang Summer at Winter Olympics ay ginanap sa parehong bansa sa parehong taon. Ginawa ng Alpine skiing ang panimulang Olimpiko nito, ngunit ang mga guro ng skiing ay pinagbawalan na pumasok dahil itinuturing silang mga propesyonal. Dahil sa desisyon na ito ay tumanggi ang mga skier ng Swiss at Austrian na makipagkumpetensya sa mga laro.

ikalawang Digmaang Pandaigdig[baguhin | baguhin ang batayan]

Ginambala ng World War II ang pagdaraos ng Winter Olympics. Ang 1940 na mga laro ay iginawad sa Sapporo, Japan, ngunit ang desisyon ay naligtas noong 1938 dahil sa pagsalakay ng Hapon sa China. Ang mga laro ay gaganapin sa Garmisch-Partenkirchen, Alemanya, ngunit ang mga laro ng 1940 ay kinansela kasunod ng pagsalakay ng Aleman ng Poland noong 1939. Dahil sa patuloy na digmaan, ang mga laro ng 1944, na orihinal na naka-iskedyul para sa Cortina D'Ampezzo, Italy, ay kinansela. [13]

1948 hanggang 1960[baguhin | baguhin ang batayan]

Talaksan:1956 Winter Olympics opening ceremonies.jpg
Ang pambungad na mga seremonya ng 1956 Winter Olympics sa Cortina d'Ampezzo

Napili si San Moritz na mag-host ng unang post-war games, noong 1948 . Ang neutralidad ng Switzerland ay nagpoprotekta sa bayan noong Digmaang Pandaigdig II, at ang karamihan sa mga lugar ay nasa lugar mula sa mga 1928 na laro, na ginawa ni St Moritz na isang lohikal na pagpipilian. Ito ang naging unang lungsod na nag-host ng isang Olimpiko ng Taglamig nang dalawang beses. [14] Dalawampu't walong bansa ang nakipagkumpitensya sa Switzerland, ngunit ang mga atleta mula sa Alemanya at Japan ay hindi inanyayahan. Ang eruplano ay sumabog nang dumating ang dalawang hockey team mula sa Estados Unidos, na parehong nagsasabing siya ay lehitimong kinatawan ng hockey ng US. Ang watawat ng Olimpiko na ipinakita sa 1920 Summer Olympics sa Antwerp ay ninakaw, pati na ang kapalit nito. Nagkaroon ng walang uliran na pagkakapareho sa mga larong ito, kung saan 10 bansa ang nanalo ng gintong medalya - higit sa anumang mga laro hanggang sa puntong iyon. [15]

Ang Olympic Flame para sa 1952 na laro sa Oslo, ay naiilawan sa pugon sa pamamagitan ng skiing Sondre Nordheim, at ang relay ng sulo ay isinasagawa ng 94 mga kalahok na ganap sa skis. [16] Si Bandy, isang tanyag na isport sa mga bansang Nordic, ay itinampok bilang isang palabas sa demonstrasyon, kahit na ang mga taga- Norway, Sweden, at Finland ay nakapatong na mga koponan. Ang mga atleta ng Norwegian ay nagwagi ng 17 medalya, na lumampas sa lahat ng iba pang mga bansa. Pinangunahan sila ni Hjalmar Andersen na nanalo ng tatlong gintong medalya sa apat na mga kaganapan sa kompetisyon ng bilis ng skating .

Matapos hindi ma-host ang mga laro noong 1944, napili si Cortina d'Ampezzo upang ayusin ang 1956 Winter Olympics . Sa pambungad na mga seremonya ang panghuling torch bearer na si Guido Caroli, ay pumasok sa Olympic Stadium sa mga ice skate. Habang naglalakad siya sa paligid ng istadyum na nahuli ang kanyang skate sa isang cable at nahulog siya, halos mapapatay ang siga. Nagawa niyang mabawi at magaan ang kaldero. Ito ang kauna-unahan na Mga Larong Taglamig sa telebisyon, at ang unang Olympics na nai-broadcast sa isang internasyonal na madla, kahit na walang mga karapatan sa telebisyon na ibinebenta hanggang sa 1960 Summer Olympics sa Roma . [17] Ang mga laro ng Cortina ay ginamit upang masubukan ang kakayahang telebisyon sa telebisyon ng mga malalaking kaganapan sa palakasan. Ginawa ng Unyong Sobyet ang panimulang Olimpiko nito at nagkaroon ng agarang epekto, nanalo ng maraming medalya kaysa sa ibang bansa. Ang agarang tagumpay ng mga Sobyet ay maaaring maipaliwanag sa pamamagitan ng pagdating ng "full-time amateur na atleta" ng estado. Ang USSR ay pumasok sa mga koponan ng mga atleta na lahat ng mga mag-aaral, sundalo, o nagtatrabaho sa isang propesyon, ngunit marami sa kanila ang tunay na binabayaran ng estado upang sanayin ang buong-oras. [18] Nanalo si Chiharu Igaya sa kauna-unahan ng Winter Olympics medalya para sa Japan at ang kontinente ng Asya nang siya ay naglagay ng pangalawa sa slalom.

Ang IOC ay iginawad ang Olympics noong 1960 sa Squaw Valley, Estados Unidos. Ito ay isang hindi nabuong resort noong 1955, kaya mula 1956 hanggang 1960 ang imprastraktura at lahat ng mga lugar ay itinayo sa halagang US $ 80,000,000. [19] Ang pagbubukas at pagsasara ng mga seremonya ay ginawa ng Walt Disney . [20] Ang Squaw Valley Olympics ay ang unang Mga Larong Taglamig na magkaroon ng isang nakalaang nayon ng mga atleta,   ang una na gumamit ng isang computer (kagandahang-loob ng IBM ) upang mai-tabulate ang mga resulta, at ang una na nagtatampok ng mga kaganapan sa bilis ng pagbiyahe sa babae. Ang mga kaganapan sa bobsleigh ay wala sa nag-iisang oras dahil sa gastos ng pagbuo ng isang tumakbo ng bobsleigh.

1964 hanggang 1980[baguhin | baguhin ang batayan]

An empty arena with the sheet of ice and the score board
Ang Herb Brooks Arena sa Lake Placid (c. 2007), pinagganapan ng "Himala sa Ice " noong 1980.

Ang lungsod ng Austrian ng Innsbruck ay ang host noong 1964 . Kahit na ang Innsbruck ay isang tradisyonal na resort sa taglamig ng taglamig, ang mainit na panahon ay sanhi ng kakulangan ng niyebe sa mga laro at ang hukbo ng Austrian ay nakalista upang magdala ng snow at yelo sa mga lugar ng palakasan. [20] Ang bilis ng Sobyet na bilis na si Lidia Skoblikova ay gumawa ng kasaysayan sa pamamagitan ng pagwagi sa lahat ng apat na mga kaganapan sa bilis ng skating. Ang kanyang karera ng kabuuang anim na gintong medalya ay nagtakda ng isang talaan para sa mga atleta ng Winter Olympics. Si Luge ay unang napagtagumpayan noong 1964, ngunit ang palakasan ay nakatanggap ng masamang publisidad kapag pinatay ang isang katunggali sa isang pre-Olympic training run. [21]

Gaganapin sa Pransya bayan ng Grenoble, ang 1968 na Winter Olympics ay ang unang Olimpikong Palaro na nai-broadcast sa kulay. Mayroong 1,158 mga atleta mula sa 37 mga bansa na nakikipagkumpitensya sa 35 mga kaganapan. Ang French alpine ski racer na si Jean-Claude Killy ay naging pangalawang tao lamang upang manalo ang lahat ng mga kaganapan sa alpine skiing ng kalalakihan. Ibinenta ng organisasyong komite ang mga karapatan sa telebisyon sa halagang US $ 2   milyon, na higit sa dalawang beses ang gastos ng mga karapatan sa broadcast para sa Mga Palaro sa Innsbruck. [22] Ang mga lugar ay kumalat sa mga malalayong distansya na nangangailangan ng tatlong nayon ng mga atleta. Inihayag ng mga tagapag-ayos na ito ay kinakailangan upang mapaunlakan ang mga pagsulong sa teknolohikal, gayunpaman ay pinagtalo ito ng mga kritiko, na sinasabing ang layout ay isasama ang pinakamahusay na posibleng mga lugar para sa mga broadcast ng telebisyon sa gastos ng mga atleta.

Ang Mga Larong Taglamig noong 1972, na ginanap sa Sapporo, Japan, ang unang na-host sa isang kontinente maliban sa North America o Europa. Ang isyu ng propesyonalismo ay pinagtalo sa mga Larong ito nang ang isang bilang ng mga alpine skier ay natagpuan na lumahok sa isang kamping ng ski sa Mammoth Mountain sa Estados Unidos; tatlong araw bago ang pambungad na seremonya, nagbanta ang pangulo ng IOC na si Avery Brundage na hadlangan ang mga skier na makipagkumpetensya sa Mga Palaro habang iginiit niya na hindi na sila mga amateurs na nakinabang sa pananalapi mula sa kanilang katayuan bilang mga atleta. [23] Sa kalaunan lamang ang Austrian na si Karl Schranz, na nakakuha ng higit sa iba pang mga skier, ay hindi kasama sa kumpetisyon. [24] Ang Canada ay hindi nagpadala ng mga koponan sa 1972 o 1976 na mga torneo sa yelo ng hockey bilang protesta at hindi magamit ang mga manlalaro mula sa mga propesyonal na liga. Inakusahan din nito ang Unyong Sobyet ng paggamit ng mga atleta na sinusuportahan ng estado, na mga propesyunal na de facto. Si Francisco Fernández Ochoa ang naging una (at, ngayong 2018, lamang) ang Espanyol na nanalo ng isang gintong medalya ng Winter ng Olimpik nang siya ay nagtagumpay sa slalom .

Ang Olimpikong Taglamig noong 1976 ay una nang iginawad noong 1970 sa Denver, Colorado sa Estados Unidos. Ang mga laro ay may coincided sa ang taon ng Colorado centennial at ang Estados Unidos ng dalawang daang taon . Gayunpaman, noong Nobyembre 1972 ang mga tao ng Colorado ay bumoto laban sa pampublikong pondo ng Mga Laro sa pamamagitan ng isang 3: 2 margin. [25] Tumugon ang IOC sa pamamagitan ng pag-alok ng Mga Laro sa Vancouver - Garibaldi, British Columbia, na dati nang isang opisyal na kandidato para sa Mga Laro sa 1976. Gayunpaman, ang isang pagbabago sa pamahalaang panlalawigan ay nagresulta sa isang administrasyon na hindi suportado ng bid ng Olympic, kaya tinanggihan ang alok ng IOC. Ang Lungsod ng Salt Lake, na dati nang isang kandidato para sa 1972 sa Winter ng Olimpiko, ay ipinasa ang sarili, ngunit ang IOC ay pumili sa halip na anyayahan ang Innsbruck na mag-host ng 1976 Mga Larong, bilang karamihan sa mga imprastraktura mula sa 1964 Mga Laro ay pinananatili. Sa kabila ng pagkakaroon lamang ng kalahati ng karaniwang oras upang maghanda para sa Mga Palaro, tinanggap ng Innsbruck ang paanyaya na palitan si Denver noong Pebrero 1973. Dalawang apoy ng Olimpiko ay naiilawan sapagkat ito ang pangalawang pagkakataon na nag-host ang bayan ng Austrian sa Mga Larong Taglamig. Itinampok sa 1976 Games ang unang kumbinasyon na bobsleigh at luge track, sa mga kalapit na Igls. Nanalo ang Unyong Sobyet sa ika-apat na magkakasunod na ice medalya ng hockey na ginto.

Noong 1980 ang Winter Olympics ay bumalik sa Lake Placid, na nag-host ng 1932 Games. Ang unang boykot ng isang Winter Olympics ay naganap sa Mga Larong ito, nang tumanggi ang Taiwan na lumahok pagkatapos ng isang utos ng IOC na inutusan na baguhin nila ang kanilang pangalan at pambansang awit. [26] Ito ay isang pagtatangka ng IOC upang mapaunlakan ang Tsina, na nagnanais na makipagkumpetensya gamit ang parehong pangalan at awit tulad ng mga ginamit ng Taiwan. Bilang resulta, ang China ay lumahok sa kauna-unahang pagkakataon mula noong 1952 . Ang American speed-skater na si Eric Heiden ay nagtakda ng alinman sa rekord ng Olimpiko o Mundo sa bawat isa sa limang mga kaganapan kung saan siya nakipagkumpitensya, na nanalo ng kabuuang limang indibidwal na mga medalyang ginto at sinira ang record para sa karamihan ng mga indibidwal na ginto sa isang solong Olimpiko (parehong Tag-init at Taglamig. ). [27] Nanalo si Hanni Wenzel kapwa ang slalom at higanteng slalom at ang kanyang bansa na si Liechtenstein, ay naging pinakamaliit na bansa upang makagawa ng isang medalyang gintong Olimpiko. Sa " Miracle on Ice ", ang koponan ng hockey ng Amerikano na binubuo ng mga manlalaro sa kolehiyo ay binugbog ang mga pinapaboran na mga propesyonal na napapanahong mula sa Unyong Sobyet, at sumulong upang kalaunan ay manalo ng gintong medalya. [30]

1984 hanggang 1998[baguhin | baguhin ang batayan]

Alberto Tomba in hat and ski clothes
Alberto Tomba, nagwagi ng limang Olympic medals sa Calgary, Albertville at Lillehammer

Ang Sapporo, Japan, at Gothenburg, Sweden, ang nangunguna sa mga runner upang mag-host ng 1984 sa Winter ng Olimpiko . Kaya't isang sorpresa nang ang Sarajevo, Yugoslavia, ay napili bilang host. Ang Laro ay maayos na at hindi apektado ng ang run-up sa digmaan na engulfed sa bansa ng walong taon mamaya. Isang kabuuan ng 49 mga bansa at 1,272 mga atleta ang lumahok sa 39 mga kaganapan. Ang host ng bansa na Yugoslavia ay nanalo ng kauna-unahang medalyang Olimpiko kapag ang alpine skier na si Jure Franko ay nanalo ng pilak sa higanteng slalom. Ang isa pang sporting highlight ay ang libreng dance pagganap ng British ice mananayaw Jayne Torvill at Christopher Dean ; ang kanilang regular na Boléro ay nakatanggap ng nagkakaisang perpektong mga marka para sa impresibong artistikong, pagkamit sa kanila ang gintong medalya.

Ang Olympic Torch mula sa Mga Larong Olimpiko ng Taglamig ng 1988 sa Calgary

Noong 1988, ang lungsod ng Kanada na Calgary ang naging punongabalang lungsod ng unang Palarong Olimpiko sa Taglamig na ginanap sa tatlong dulong-linggo, at tumagal ng 16 na araw.[31] May mga bagong kaganapan ang naidagdag sa pagtalon at pabilisan ng pag-iskeyt, habang ang mga hinaharap na pampalakasang Olimpiko na pagkukulot, pabilisan ng pag-iskeyt sa maikling track at malayang pag-iski ay unang itinanghal bilang mga demonstrasyong pampalakasan. Ang mga kaganapan sa pabilisan ng pag-iskeyt ay idinaos sa loob ng Olympic Oval. Ang skater mula sa Olandes na si Yvonne van Gennip ay nagwagi ng tatlong medalya at nagkamit ng dalawang talang pandaigdigan, habang tinalo ang mga manlalaro mula sa natatanging koponan ng Silangang Alemanya sa bawat karera.[32] Ang kanyang kabuuang bilang ng paranagal ay tinumbasan ng Pinlandyang manlalaro ng pagtalon ng i-ski na si Matti Nykänen, na nanalo sa lahat ng tatlong kaganapan sa kanyang pampalakasan. Si Alberto Tomba, isang Italyanong manlalaro ng ski, ay nanalo sa parehong higanteng slalom at slalom sa kanyang unang taon ng pakikilahok sa mga Palaro. Si Christa Rothenburger ng Silangang Alemanya ang nanalo sa pambabaeng, 1,000 metrong pabilisan ng pag-iskeyt na kaganapan. Matapos ang pitong buwan, muli siyang nagwagi ng pilak sa pagbisikleta sa track sa Palarong Olimpiko sa Tag-init sa Seoul, upang maging ang nag-iisang atleta na nagwagi ng medalya sa parehong Palarong Olimpiko sa Tag-init at Taglamig sa parehong taon.[33]

The 1992 Winter Games were the last to be held in the same year as the Summer Games. They were hosted in the French Savoie region, with 18 events held in the city of Albertville and the remaining events spread out over the Savoie. Political changes of the time were reflected in the composition of the Olympic teams competing in France: this was the first Games to be held after the fall of Communism and the fall of the Berlin Wall, and Germany competed as a single nation for the first time since the 1964 Games; former Yugoslavian republics Croatia and Slovenia made their debuts as independent nations; most of the former Soviet republics still competed as a single team known as the Unified Team, but the Baltic States made independent appearances for the first time since before World War II. At 16 years old, Finnish ski jumper Toni Nieminen made history by becoming the youngest male Winter Olympic champion. New Zealand skier Annelise Coberger became the first Winter Olympic medallist from the southern hemisphere when she won a silver medal in the women's slalom.

Ang 1994 Winter Olympics, na ginanap sa Lillehammer, Norway, ay ang unang Mga Larong Taglamig na gaganapin sa ibang taon mula sa Mga Larong Tag-init. Ang pagbabagong ito ay nagresulta mula sa desisyon na naabot sa ika- 91 ng IOC Session (1986) upang paghiwalayin ang Mga Larong Tag-init at Taglamig at ilagay ang mga ito sa paghahalili kahit na-bilang na taon. Ang Lillehammer ay ang pinakamalayong lungsod na kailanman nag-host ng Mga Larong Taglamig. Ito ang pangalawang pagkakataon na ginanap ang Mga Larong sa Norway, pagkatapos ng 1952 Winter Olympics sa Oslo, at sa kauna-unahang pagkakataon na naobserbahan ang Olympic Truce . Bilang isang resulta, pagkatapos ng pagbuwag sa Czechoslovakia noong 1993, ginawa ng Czech Republic at Slovakia ang kanilang mga Olimpikong debuts. Ang kumpetisyon ng figure ng women’s skating ay nakakuha ng pansin ng media nang masaktan ang American skater na si Nancy Kerrigan noong 6 Enero 1994, sa isang assault na binalak ng dating asawa ng kalaban na si Tonya Harding . Ang parehong mga skater ay nakipagkumpitensya sa Mga Laro, ngunit ang gintong medalya ay kontrobersyal na nanalo ni Oksana Baiul na naging unang kampeon sa Olympic ng Ukraine, habang si Kerrigan ay nagwagi ng pilak na medalya. Si Johann Olav Koss ng Norway ay nanalo ng tatlong gintong medalya, na una sa lahat ng mga kaganapan sa bilis ng skating. 13-taong-gulang na si Kim Yoon-Mi ay naging pinakabatang-kailanman Olimpikong gintong medalya nang manalo ng South Korea ang 3,000 metro na bilis ng skating relay. Si Bjørn Dæhli ng Norway ay nagwagi ng isang medalya sa apat sa limang mga kaganapan sa cross-country, na naging pinalamutian ng Winter Olympian hanggang sa kasalukuyan. Ang Russia ay nanalo ng pinakamaraming mga kaganapan, na may labing-isang gintong medalya, habang ang Norway ay nakamit ang 26 na podium na natapos, nangongolekta ng pinakamaraming medalya sa pangkalahatang lupa. Inilarawan ni Juan Antonio Samaranch ang Lillehammer bilang "pinakamahusay na Olimpikong Taglamig ng Buhay kailanman" sa kanyang pagsasalita ng seremonya ng pagsasara.

Ang 1998 Winter Olympics ay ginanap sa lungsod ng Japan ng Nagano at ang unang Laro na nagho-host ng higit sa 2,000 mga atleta. Pinayagan ng National Hockey League ang mga manlalaro na lumahok sa men’s hockey tournament sa kauna-unahang pagkakataon. Ang Czech Republic ay nanalo sa paligsahan, ang unang gintong gintong medalya sa kasaysayan nito. Ang pambansang hockey ng kababaihan ay gumawa ng pasinaya at ang Estados Unidos ay nanalo ng gintong medalya. [34] Ang Bjørn Dæhlie ng Norway ay nagwagi ng tatlong gintong medalya sa Nordic skiing, na naging pinakapalamutian na atleta ng Winter Olympic, na may walong gintong medalya at labindalawang medalya sa pangkalahatan. Ang Austrian Hermann Maier ay nakaligtas sa isang pag-crash sa panahon ng pabagsak na kumpetisyon at bumalik upang manalo ng ginto sa super-G at ang higanteng slalom. Ang Tara Lipinski ng Estados Unidos, na may edad na 15 lamang, ay naging bunsong kababaihan na medalya ng ginto sa isang indibidwal na kaganapan nang siya ay nanalo sa Mga Babae ng Singles, isang talaan na tumayo mula nang si Sonja Henie ng Norway ay nagwagi ng parehong kaganapan, din may edad na 15, sa St. Moritz noong 1928 . Ang mga bagong tala sa mundo ay naitakda sa bilis ng skate dahil sa pagpapakilala ng clap skate .

Ika-21 siglo[baguhin | baguhin ang batayan]

2002 hanggang 2010[baguhin | baguhin ang batayan]

Interwoven steel frame several stories high with the lit flame at the top
Ang apoy ng Olimpiko sa panahon ng Opening Ceremony ng 2002 na Laro sa Lungsod ng Salt Lake

Ang 2002 Winter Olympics ay ginanap sa Salt Lake City, Estados Unidos, na nagho-host ng 77 mga bansa at 2,399 atleta sa 78 mga kaganapan sa 7 sports. Ang mga Palaro na ito ang unang naganap mula noong atake ng Setyembre 11 ng 2001, na nangangahulugang isang mas mataas na antas ng seguridad upang maiwasan ang pag-atake ng terorista. Ang seremonya ng pambungad ay nakakita ng mga palatandaan ng pagkakasunod - sunod ng mga kaganapan sa araw na iyon, kasama ang watawat na lumipad sa Ground Zero, at pinarangalan ang mga bantay ng mga miyembro ng NYPD at FDNY .

Ang Aleman na si Georg Hackl ay nanalo ng isang pilak sa mga single luge, na naging unang atleta sa kasaysayan ng Olympic na nagwagi ng mga medalya sa parehong indibidwal na kaganapan sa limang magkakasunod na Olimpiko. Nakamit ng Canada ang isang walang uliran na doble sa pamamagitan ng pagwagi sa parehong medalya ng ginto at hockey na ginto. Ang Canada ay naging kasama ng Russia sa isang kontrobersya na kasangkot sa paghuhusga ng mga pares ng figure ng skating na kumpetisyon. Ang pares ng Russia na sina Yelena Berezhnaya at Anton Sikharulidze ay nakipagkumpitensya laban sa pares ng Canada na sina Jamie Salé at David Pelletier para sa gintong medalya. Ang mga taga-Canada ay lumitaw na may sapat na na-skated upang manalo sa kumpetisyon, ngunit ang mga Ruso ay iginawad ang ginto. Ang hukom ng Pransya, si Marie-Reine Le Gougne, ay iginawad ang ginto sa mga Ruso. Ang isang pagsisiyasat ay nagsiwalat na siya ay na-pressure upang ibigay ang ginto sa pares ng Russia anuman ang kanilang pag-skate; bilang kapalit ng hukom ng Russia ay magmukhang mabuti sa mga Pranses na nagpasok sa kumpetisyon sa pagsayaw ng yelo. Ang IOC ay nagpasya na igawad ang parehong mga pares ng gintong medalya sa isang pangalawang seremonya ng medalya na gaganapin sa huli sa Mga Palaro. Ang Australian na si Steven Bradbury ay naging unang gintong medalya mula sa timog na hemisphere noong siya ay nanalo ng 1,000   metro ng short-track na bilis ng skating event.

Close-up of the Olympic Flame during the 2006 Winter Olympics in Turin
Malapit na ang apoy ng Olympic sa panahon ng 2006 Winter Olympics sa Turin

Ang Italyanong lungsod ng Turin ay nag- host ng 2006 Winter Olympics . Ito ang pangalawang pagkakataon na nag-host ang Italya sa Mga Larong Olimpiko ng Taglamig. Ang mga atleta sa Timog Korea ay nanalo ng 10 medalya, kabilang ang 6 ginto sa mga short-track na bilis ng skating na mga kaganapan. Ang Sun-Yu Jin ay nanalo ng tatlong gintong medalya samantalang ang kanyang kasosyo na si Hyun-Soo Ahn ay nagwagi ng tatlong gintong medalya at isang tanso. Sa kababaihan Cross-Country team pagtugis Canadian Sara Renner sinira isa sa kanyang mga pole at, pagkakita niya sa kaniya mahirap na kalagayan, Norwegian coach Bjornar Håkensmoen nagpasya na bang ipahiram sa kanyang isang poste. Sa paggawa nito ay nagawa niyang tulungan ang kanyang koponan na manalo ng isang medalya ng pilak sa kaganapan sa gastos ng koponan ng Norwegian, na nagtapos sa ika-apat. Sa pagpanalo ng Super-G, si Kjetil-Andre Aamodt ng Norway ay naging pinakapalamuting ski racer sa lahat ng oras na may 4 na ginto at 8 pangkalahatang medalya. Siya rin ang nag-iisang ski racer na nanalo ng parehong kaganapan sa tatlong magkakaibang Olimpiko, na nanalo ng Super-G noong 1992, 2002 at 2006 . Si Claudia Pechstein ng Alemanya ang naging unang bilis ng skater na kumita ng siyam na medalya sa karera. Noong Pebrero 2009, sinubukan ni Pechstein na positibo para sa "pagmamanipula ng dugo" at nakatanggap ng dalawang taong pagsuspinde, na inapela niya. Ipinagtibay ng Court of Arbitration for Sport ang kanyang pagsuspinde ngunit ipinasiya ng isang korte sa Switzerland na maaari niyang makipagkumpetensya para sa isang puwesto sa 2010 na koponan sa Olympic ng Aleman . Ang pagpapasyang ito ay dinala sa Swiss Federal Tribunal, na binawi ang pamamahala ng mababang korte at pinigilan siya mula sa pakikipagkumpitensya sa Vancouver.

Isang alaala kay Nodar Kumaritashvili sa Whistler, na litrato noong 20 Marso 2010

Noong 2003, iginawad ng IOC ang 2010 Winter Olympics kay Vancouver, sa gayon pinapayagan ang Canada na mag-host ng pangalawang Winter Olympics. Sa isang populasyon na higit sa 2.5   milyun-milyong tao ang Vancouver ang pinakamalaking metropolitan area na nagho-host ng isang Winter Olympic Games. Higit sa 2,500 mga atleta mula sa 82 mga bansa ang lumahok sa 86 mga kaganapan. Ang pagkamatay ni Georgian luger Nodar Kumaritashvili sa isang pagsasanay sa pagsasanay sa araw ng pagbubukas ng mga seremonya na nagresulta sa Whistler Sliding Center na nagbago ang layout ng track sa mga ligtas na kaligtasan. Ang Norwegian na taga -skier na bansa na si Marit Bjørgen ay nanalo ng limang medalya sa anim na mga kaganapan sa cross-country sa programa ng kababaihan. Natapos niya ang Olympics na may tatlong ginto, isang pilak at isang tanso. Sa kauna-unahang pagkakataon, nanalo ang Canada ng isang gintong medalya sa isang Palarong Olimpiko na nagho-host, na nabigo na gawin ito sa parehong 1976 Summer Olympics sa Montréal at ang 1988 Winter Olympics sa Calgary . Kabaligtaran sa kakulangan ng mga gintong medalya sa mga nakaraang Olympics, natapos ang koponan ng Canada nang una sa pangkalahatang mga panalo sa gintong medalya, at naging kauna-unahan na bansa ng host - mula sa Norway noong 1952 - upang pangunahan ang bilang ng gintong medalya, na may 14 medalya. Sa paggawa nito, sinira din nito ang record para sa pinakamaraming gintong medalya na napanalunan ng isang NOC sa iisang Winter Olympics (ang nauna ay 13, itinakda ng Unyong Sobyet noong 1976 at itinugma ng Norway noong 2002 ). Ang Vancouver Games ay kilala para sa hindi magandang pagganap ng mga atleta ng Russia . Mula sa kanilang unang Winter Olympics noong 1956 hanggang sa 2006 na Laro, ang isang delegasyon ng Sobyet o Ruso ay hindi kailanman nasa labas ng nangungunang limang bansa na nagwagi ng medalya, ngunit noong 2010 natapos nila ang ika-anim sa kabuuang medalya at pang-onse sa mga gintong medalya. Nanawagan si Pangulong Dmitry Medvedev para sa pagbibitiw sa mga nangungunang opisyal ng palakasan kaagad pagkatapos ng Mga Palaro. Ang pagkabigo ng Russia sa Vancouver ay nabanggit bilang dahilan sa likod ng pagpapatupad ng isang doping scheme na sinasabing nagpapatakbo sa mga pangunahing kaganapan tulad ng 2014 Games sa Sochi. Ang tagumpay ng mga bansang Asyano ay nakatayo sa kaibahan ng sa ilalim ng pagganap na koponan ng Russia, kasama ang Vancouver na nagmamarka ng isang mataas na punto para sa mga medalya na napanalunan ng mga bansang Asyano. Noong 1992 ang mga bansang Asyano ay nanalo ng labinglimang medalya, tatlo rito ay ginto. Sa Vancouver ang kabuuang bilang ng mga medalya na napanalunan ng mga atleta mula sa Asya ay tumaas hanggang tatlumpu't isa, na may labing isa sa kanila ay ginto. Ang pagtaas ng mga bansang Asyano sa sports ng Winter Olympics ay dahil sa bahagi ng paglago ng mga programa sa sports ng taglamig at ang interes sa sports ng taglamig sa mga bansa tulad ng South Korea, Japan at China.

2014 hanggang 2018[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Sochi, Russia, ay napili bilang host city para sa 2014 Winter Olympics sa Salzburg, Austria, at Pyeongchang, Timog Korea. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nag-host ng Russia ang isang Winter Olympics. Naganap ang Mga Laro mula 7 hanggang 23 Pebrero 2014. Isang record 2,800 mga atleta mula sa 88 mga bansa na nakipagkumpitensya sa 98 mga kaganapan. Ang Olympic Village at Olympic Stadium ay matatagpuan sa baybayin ng Black Sea . Ang lahat ng mga lugar ng bundok ay 50 kilometro (31 milya) ang layo sa alpine region na kilala bilang Krasnaya Polyana . Ang Mga Larong ang pinakamahal sa ngayon, na may halagang £ 30 bilyon (USD 51 bilyon).

Sa niyebe, ang biathlete ng Norwegian na si Ole Einar Bjørndalen ay kumuha ng dalawang ginto upang dalhin ang kanyang buong tally ng Olympic medals sa 13, na inabot ang kanyang kababayang si Bjørn Dæhlie upang maging pinaka pinalamutian na Winter Olympian sa lahat ng oras. Ang isa pang Norwegian, cross-country na skier na si Marit Bjørgen ay kumuha ng tatlong ginto; ang kanyang kabuuang sampung Olimpikong medalya ay nakatali sa kanya bilang babaeng Winter Olympian na may pinakamaraming medalya, kasama sina Raisa Smetanina at Stefania Belmondo . Si Snowboarder Ayumu Hirano ay naging pinakabatang medalist sa snow sa Winter Games nang kumuha siya ng pilak sa kompetisyon ng halfpipe sa edad na labinlimang. Sa yelo, pinangungunahan ng Dutch ang bilis ng mga kaganapan sa skating, kumuha ng 23 medalya, apat na malinis na sweep ng mga lugar ng podium at hindi bababa sa isang medalya sa bawat isa sa labindalawang kaganapan sa medalya. Si Ireen Wüst ay ang kanilang pinakamatagumpay na katunggali, na kumuha ng dalawang ginto at tatlong silvers. Sa skating ng figure, si Yuzuru Hanyu ay naging unang skater na nakabasag ng 100-point barrier sa maikling programa sa paraan upang makuha ang gintong medalya. Kabilang sa mga pagdidisiplina ng sledding, si luger Armin Zöggeler ay kumuha ng isang tanso, na naging kauna-unahan sa Winter Olympian na nakakuha ng medalya sa anim na magkakasunod na Mga Laro.

Kasunod ng kanilang mga pagkabigo sa pagganap sa 2010 Mga Laro, at isang pamumuhunan ng £ 600 milyon sa mga piling tao na isport, ang Russia ay una nang nanguna sa talahanayan ng medalya, kumuha ng 33 medalya kabilang ang labintatlo na ginto. Gayunpaman Grigory Rodchenkov, ang dating pinuno ng Russian pambansang anti-doping laboratoryo, kasunod na inaangkin na siya ay kasangkot sa doping dose-dosenang mga kakumpitensya ng Russia para sa Mga Laro, at tinulungan siya ng Russian Federal Security Service sa pagbubukas at muling ang pagbubuklod ng mga bote na naglalaman ng mga sample ng ihi upang ang mga sample na may mga pinagbawalang sangkap ay maaaring mapalitan ng "malinis" na ihi. Ang kasunod na pagsisiyasat na inatasan ng World Anti-Doping Agency na pinamumunuan ni Richard McLaren ay nagtapos na ang isang programa na naka-sponsor na doping ay nagpatakbo sa Russia mula sa "hindi bababa sa huli ng 2011 hanggang 2015" sa kabuuan ng "nakararami" ng sports ng Tag-init at Taglamig ng Olympic. Noong ika-5 ng Disyembre 2017, inihayag ng IOC na ang Russia ay ipinagbabawal mula sa 2018 Winter Olympics na may agarang epekto at sa pagtatapos ng 2017 ang IOC Disciplinary Commission ay nag-disqualify ng 43 na mga atleta na Ruso, na hinuhuli ang labing-tatlong medalya at pagtuktok sa Russia mula sa tuktok ng ang talahanayan ng medalya, sa gayon pinangunahan ang Norway. Gayunpaman, siyam na medalya ang naibalik sa Russia, na nangangahulugang ang bansa ay bumalik sa unang lugar.

Noong ika-6 ng Hulyo 2011, ang Pyeongchang, Timog Korea, ay napiling mag-host ng 2018 Winter Olympics sa Munich, Germany, at Annecy, France. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na napili ang South Korea upang mag-host ng isang Winter Olympics at ito ang pangalawang beses na ginanap ang Olympics sa pangkalahatang bansa, pagkatapos ng 1988 Summer Olympics sa Seoul . Naganap ang Mga Laro mula 9 hanggang 25 Pebrero 2018. Mahigit sa 2,900 mga atleta mula sa 92 mga bansa ang lumahok sa 102 mga kaganapan. Ang Olympic Stadium at marami sa mga sports venues ay matatagpuan sa Alpensia Resort sa Daegwallyeong-myeon, Pyeongchang, habang ang ilang iba pang mga sports venues ay matatagpuan sa Gangneung Olympic Park sa kalapit na lungsod ng Gangneung ng Pyeongchang.

Ang lead-up sa 2018 Winter Olympics ay naapektuhan ng mga tensyon sa pagitan ng North at South Korea at ang patuloy na iskandalo ng doping na Russian . Sa kabila ng panahunan na relasyon, pumayag ang North Korea na lumahok sa Mga Palaro, pumasok sa South Korea sa panahon ng pagbubukas ng seremonya bilang isang pinag- isang Korea, at patlang ang isang pinag- isang koponan sa hockey ng kababaihan ng kababaihan . Ang mga atleta ng Russia, na sumunod sa mga regulasyon ng doping ng IOC, ay binigyan ng pagpipilian upang makipagkumpetensya sa Pyeongchang bilang "Olympic Athletes mula sa Russia" (OAR).

Nakita ng Mga Laro ang pagdaragdag ng malaking snowboarding air, bilis ng pagsisimula ng bilis ng masa, halo-halong pag-curling ng halo, at halo-halong alpine skiing sa koponan. Sa yelo, muling pinangunguna ng Netherlands ang bilis ng skating, nanalong gintong medalya sa pitong ng sampung indibidwal na mga kaganapan. Ang Dutch skater na si Sven Kramer ay nagwagi ng ginto sa panlalaki na 5000m event, na nag-iisang lalaki na bilis ng skater na manalo ng parehong Olimpikong kaganapan ng tatlong beses. Sa niyebe, pinangunahan ng Norway ang medal tally sa ski-country skiing, kasama si Marit Bjørgen na nagwagi ng tanso sa pangkat ng kababaihan ng sprint at ginto sa 30 kilometrong klasikal na kaganapan, na dinala ang kanyang kabuuang Olympic medalya haul sa labinlimang, ang pinanalunan ng anumang mga atleta ( lalaki o babae) sa kasaysayan ng Winter Olympics. Si Johannes Høsflot Klæbo ay naging bunsong lalaki na nanalo ng isang Olimpikong gintong ginto sa cross-country skiing nang siya ay manalo sa panlalaki na sprint sa edad na 21. Si Noriaki Kasai ng Japan ay naging unang atleta sa kasaysayan na lumahok sa walong Winter Olympics nang sumali siya sa kwalipikasyon ng paglukso ng ski noong araw bago ang pagbubukas ng Mga Palaro. Si Ester Ledecká ng Czech Republic ay nagwagi ng ginto sa skiing super-G na kaganapan at isa pang ginto sa snowboarding paralelong higanteng slalom, na ginagawang siya ang unang babaeng atleta na nagwagi ng Olympic gintong medalya sa dalawang magkakaibang sports sa isang solong Laro sa Taglamig.

Pinangunahan ng Norway ang kabuuang mga standings ng medalya na may 39, ang pinakamataas na bilang ng mga medalya ng isang bansa sa anumang Winter Olympics, kasunod ng 31 at 29 ng Canada. Ang host ng bansa sa South Korea ay nagwagi ng labing pitong medalya, ang pinakamataas na medalya ng isang medalya sa isang Winter Olympics.

Hinaharap[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang host city para sa 2022 Winter Olympics ay ang Beijing, ang kabisera ng People's Republic of China, na nahalal noong 31 Hulyo 2015 sa ika- 128 na IOC Session sa Kuala Lumpur . Ang Beijing ang magiging unang lungsod na naging host ng parehong Summer at Winter Olympics. Ang 2022 Winter Olympics ay magaganap sa pagitan ng 4 at 20 Pebrero 2022. Ang 2026 Winter Olympics ay magiging sa Milan - Cortina d'Ampezzo, Italya at magaganap sa pagitan ng 6 at 22 Pebrero 2026.

Kontrobersya[baguhin | baguhin ang batayan]

a head shot of Juan Antonio Samaranch with dark glasses on
Si Juan Antonio Samaranch, dating pangulo ng IOC, ay naintriga sa isang iskandalo sa pag-bid para sa 2002 Winter Olympics.

Ang proseso para sa pagbibigay ng parangal sa mga lungsod ng parangal ay napailalim sa matinding pagsisiyasat matapos na bigyan ng karapatang mag-host ang 2002 na Lungsod ng Lungsod . Di-nagtagal pagkatapos na inanunsyo ang host city ay natuklasan na ang mga organisador ay nagsagawa ng isang masalimuot na pamamaraan ng suhol upang mabigyan ng pabor ang mga opisyal ng IOC. Ang mga regalo at iba pang mga pagsasaalang-alang sa pananalapi ay ibinigay sa mga susuriin at iboto sa bid ng Salt Lake City. Kasama sa mga regalong ito ang medikal na paggamot para sa mga kamag-anak, isang iskolar sa kolehiyo para sa anak ng isang miyembro at isang deal sa lupa sa Utah. Maging ang pangulo ng IOC na si Juan Antonio Samaranch ay nakatanggap ng dalawang riple na nagkakahalaga ng $ 2,000. Ipinagtanggol ni Samaranch ang regalo bilang hindi pagkakasundo mula noong, bilang pangulo, siya ay isang di-pagboto. [35] Ang kasunod na pagsisiyasat ay natuklasan ang mga hindi pagkakapareho sa mga bid para sa bawat Olimpiko (kapwa Tag-init at Taglamig) mula pa noong 1988. [36] Halimbawa, ang mga regalong natanggap ng mga miyembro ng IOC mula sa Japanese Organizing Committee para sa bid ni Nagano para sa 1998 Winter Olympics ay inilarawan ng komite ng pagsisiyasat bilang "astronomical". [37] Bagaman walang mahigpit na nagawa na iligal, natakot ang IOC na ang mga sponsor ng korporasyon ay mawawalan ng pananampalataya sa integridad ng proseso at na ang tatak ng Olympic ay mapapawi sa ganoong sukat na sisimulan ng mga advertiser na hilahin ang kanilang suporta. [38] Ang pagsisiyasat ay nagresulta sa pagpapatalsik ng 10 miyembro ng IOC at ang pagbabawal ng isa pang 10. Ang mga bagong term at limitasyon ng edad ay itinatag para sa pagiging kasapi ng IOC, at 15 dating mga atleta ng Olympic ang naidagdag sa komite. Ang mga panuntunan na mas mahigpit para sa hinaharap na mga bid ay ipinataw, na may mga kisame na ipinataw sa halaga ng mga regalo ng mga miyembro ng IOC na maaaring tanggapin mula sa mga lungsod ng bid. [39]

Pamana ng punong-abalang lungsod[baguhin | baguhin ang batayan]

Ayon sa IOC, ang host city para sa Winter Olympics ay may pananagutan para sa "... ang pagtatatag ng mga function at serbisyo para sa lahat ng aspeto ng Mga Larong Laro, tulad ng pagpaplano ng sports, lugar, pananalapi, teknolohiya, tirahan, pagtutustos, serbisyo ng media, atbp., pati na rin ang mga operasyon sa panahon ng Mga Palaro. " Dahil sa gastos sa pagho-host ng Mga Laro, karamihan sa mga lungsod ng host ay hindi kailanman napagtanto ang isang kita sa kanilang pamumuhunan. Halimbawa, ang 2006 Winter Olympics sa Turin, Italy, nagkakahalaga ng $ 3.6   bilyon upang i-host. Sa pamamagitan ng paghahambing, ang 1998 Winter Olympics sa Nagano, Japan, nagkakahalaga ng $ 12.5   bilyon. Inihayag ng mga tagapag-ayos ng Mga Laro sa Nagano na ang gastos ng pagpapalawak ng serbisyo ng tren ng bala mula sa Tokyo hanggang Nagano ay may pananagutan sa malaking tag ng presyo. Inaasahan ng organisasyong komite na ang pagkakalantad na nakuha mula sa pag-host ng Winter Olympics, at ang pinahusay na pag-access sa Nagano mula sa Tokyo, ay makikinabang sa lokal na ekonomiya sa loob ng maraming taon. Sa katunayan, ang ekonomiya ng Nagano ay nakaranas ng isang post-Olympic boom sa loob ng isang taon o dalawa, ngunit ang mga pangmatagalang epekto ay hindi naging materialize tulad ng inaasahan. Ang posibilidad ng mabibigat na utang ay isang hadlang sa mga prospektibong lungsod ng host, pati na rin ang pag-asa ng mga hindi nagamit na mga lugar ng palakasan at imprastraktura na nakalulungkot sa lokal na komunidad na may mga gastos sa pagpapanatili sa hinaharap na walang pagpapahalaga sa post-Olympic na halaga.

Ang Winter Olympics ay may dagdag na problema ng mga kaganapan ng alpine na nangangailangan ng lokasyon ng bundok; nangangailangan ng downhill ng kalalakihan ang isang pagkakaiba-iba sa taas na 800-metro kasama ang isang angkop na kurso. Dahil ito ay isang focal event na nasa sentro ng Mga Laro, ang IOC ay hindi sumang-ayon noon na maganap ang lugar mula sa pangunahing lungsod ng host. (Kabaligtaran sa mga laro ng Tag-init kung saan naganap ang paglalayag at kabayo sa higit sa 1000   km away) Ang kahilingan para sa isang lokasyon ng bundok ay nangangahulugan din na ang mga lugar tulad ng hockey arena ay madalas na kailangang maitayo sa mga lugar na medyo may populasyon na may kaunting hinaharap na pangangailangan para sa isang malaking arena at para sa mga hotel at imprastraktura na kinakailangan para sa lahat ng mga bisita ng olympic. Dahil sa mga isyu sa gastos, ang tanging mga lungsod na kandidato para sa 2022 Winter Olympics ay nasa mga bansa ng diktadura, at ang isang bilang ng mga bansang European ay tumanggi dahil sa pagdududa sa politika sa mga gastos. Parehong 2006 at 2010 Mga Laro, na na-host sa mga bansa kung saan matatagpuan ang mga malalaking lungsod na malapit sa angkop na mga rehiyon ng bundok, ay may mas mababang gastos dahil mas maraming mga lugar, hotel at imprastraktura ng transportasyon na mayroon na. Sa kaibahan ang 2014 mga laro ay may malaking gastos dahil sa karamihan sa mga pag-install ay kailangang itayo.

Ang IOC ay gumawa ng ilang mga inisyatibo upang mapagaan ang mga alalahanin na ito. Una, pumayag ang komisyon na pondohan ang bahagi ng badyet ng host ng lungsod para sa dula sa Mga Palaro. [40] Pangalawa, ang mga kwalipikadong host ng bansa ay limitado sa mga may mapagkukunan at imprastraktura upang matagumpay na mag-host ng Mga Larong Olimpiko nang walang negatibong epekto sa rehiyon o bansa; dahil dito namumuno ang isang malaking bahagi ng pagbuo ng mundo. [41] Sa wakas, ang anumang prospective host na pagpaplano ng lungsod na mag-bid para sa Mga Laro ay kinakailangan upang magdagdag ng isang "legacy plan" sa kanilang panukala, na may pagtingin sa pangmatagalang epekto sa pang-ekonomiya at kapaligiran na magho-host sa Olympics ay magkakaroon sa rehiyon.

Para sa 2022 Mga Larong Taglamig, pinapayagan ng IOC ang isang mas mahabang distansya sa pagitan ng mga kaganapan sa alpine at iba pang mga kaganapan. Ang Oslo bid ay mayroong 220 kilometre (140 mi) papunta sa arko ng Kvitfjell . Para sa 2026 Mga Larong Taglamig, pinapayagan ng IOC ang Stockholm na magkaroon ng alpine event sa, re, 620 kilometre (390 mi) malayo (distansya sa kalsada).

Doping[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1967, nagsimula ang IOC na gumawa ng mga protocol sa pagsubok sa droga. Nagsimula sila sa pamamagitan ng random na pagsubok sa mga atleta sa 1968 Winter Olympics. [42] Ang unang Winter Games atleta na pagsubok positibo para sa isang ipinagbabawal na substansiya ay Alois Schloder, isang West German hockey player, ngunit ang kanyang koponan ay pa rin pinapayagan upang makipagkumpetensya. Sa panahon ng pagsubok ng 1970 sa labas ng kumpetisyon ay nadagdagan dahil natagpuan upang maiwasan ang mga atleta na gumamit ng mga gamot na nagpapahusay sa pagganap. [43] Ang problema sa pagsubok sa oras na ito ay isang kakulangan ng standardisasyon ng mga pamamaraan ng pagsubok, na pinanghinaaan ang kredibilidad ng mga pagsubok. Ito ay hindi hanggang sa huli ng 1980s na ang internasyonal na mga pederasyon sa palakasan ay nagsimulang mag-coordinate ng mga pagsisikap na i-standardize ang mga protocol sa pagsubok sa droga. [44] Nanguna ang IOC sa paglaban sa mga steroid nang itinatag nito ang independiyenteng World Anti-Doping Agency (WADA) noong Nobyembre 1999. [45]

Ang 2006 Winter Olympics sa Turin ay naging bantog para sa isang iskandalo na kinasasangkutan ng umuusbong na kalakaran ng doping ng dugo, ang paggamit ng mga pag-aalis ng dugo o mga sintetikong hormones tulad ng Erythropoietin (EPO) upang mapabuti ang daloy ng oxygen at sa gayon mabawasan ang pagkapagod. Nagsagawa ng raid ang pulisya ng Italya sa paninirahan ng pangkat ng ski ski ng Austrian sa panahon ng Mga Laro kung saan kinuha nila ang mga ispesimen at kagamitan na may dugo. Ang kaganapan na ito ay sumunod sa pre-Olympics suspension ng 12 cross-country skier na sinubukan ang positibo para sa hindi pangkaraniwang mataas na antas ng hemoglobin, na katibayan ng doping ng dugo.

Ang 2014 Winter Olympics sa Sochi's Russian Doping Scandal ay nagresulta sa International Olympic Committee upang simulan ang mga pagdidisiplina laban sa 28 (kalaunan ay nadagdagan sa 46) Mga atleta na Ruso na nakipagkumpitensya sa 2014 Mga Larong Taglamig sa Sochi, Russia, na kumikilos sa katibayan na ang kanilang mga sample ng ihi ay tampered sa.

Pulitika[baguhin | baguhin ang batayan]

Cold War[baguhin | baguhin ang batayan]

A postage stamp with a blue background and two figure skaters skating, the date 1968 is centered on the top of the stamp along with the Olympic rings. The word "Winterspiele" is written down the right side, the words "X Olympische" are written down the left side. The number 25 is in the lower left corner and the letters "DDR" are in the lower right corner
Isang selyo ng selyo na inisyu ng East Germany noong 1968 bilang paggunita sa kanilang unang Winter Olympics bilang isang independiyenteng bansa

Ang Olimpikong Taglamig ng Taglamig ay naging isang ideolohikal na harapan sa Cold War mula noong Soviet Union ay unang lumahok sa 1956 Mga Larong Taglamig . Hindi nagtagal para matuklasan ng mga Cold War combatants kung ano ang isang makapangyarihang tool ng propaganda na maaaring makuha ng Mga Larong Olimpiko. Ang pagdating ng "full-time amateur na atleta" ng mga bansa sa Silangang Bloc ay lalong sumira sa ideolohiya ng purong amateur, dahil inilalagay nito ang mga self-financing na mga amateurs ng mga bansang Kanluran sa isang kawalan. Ang Unyong Sobyet ay pumasok sa mga koponan ng mga atleta na lahat ng mga mag-aaral, sundalo, o nagtatrabaho sa isang propesyon, ngunit marami sa kanila ang tunay na binayaran ng estado upang sanayin nang buong oras. [18] Gayunpaman, ang IOC ay ginanap sa tradisyonal na mga patakaran tungkol sa amateurism hanggang sa '90s.

Ang Cold War ay lumikha ng tensyon sa gitna ng mga bansa na kaalyado sa dalawang superpower. Ang makitid na relasyon sa pagitan ng East at West Germany ay lumikha ng isang mahirap na pampulitikang sitwasyon para sa IOC. Dahil sa tungkulin nito sa World War II, hindi pinapayagan ang Alemanya na makipagkumpetensya sa 1948 Winter Olympics. Noong 1950, kinilala ng IOC ang West German Olympic Committee, at inanyayahan ang East at West Germany na makipagkumpetensya bilang isang pinag-isang koponan sa 1952 Winter Games. [46] Tinanggihan ng East Germany ang paanyaya at sa halip ay hinahangad ang internasyonal na pagiging lehitimo na hiwalay mula sa West Germany. [47] Noong 1955 kinilala ng Unyong Sobyet ang Silangang Alemanya bilang isang pinakamataas na estado, at sa gayon ay nagbibigay ng higit na kredensyal sa kampanya ng East Germany upang maging isang malayang kalahok sa Olympics. Sumang-ayon ang IOC na maayos na tanggapin ang East German National Olympic Committee na may kondisyon na ang mga East at West Germans ay nakikipagkumpitensya sa isang koponan. [48] Ang sitwasyon ay naging masungit nang ang Berlin Wall ay itinayo ng East Germany noong 1962 at ang mga bansang European European ay nagsimulang tumanggi sa mga visa sa mga atleta sa Silangan. [49] Ang hindi mapakali na kompromiso ng isang pinag-isang koponan na gaganapin hanggang sa 1968 Grenoble Games nang opisyal na hatiin ng IOC ang mga koponan at nagbanta na tanggihan ang mga host-city bids ng anumang bansa na tumanggi sa pagpasok ng mga visa sa East atleta. [50]

Boycott[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Mga Larong Taglamig ay nagkaroon lamang ng isang boycott ng pambansang koponan nang magpasya ang Taiwan na huwag lumahok sa 1980 Winter Olympics na ginanap sa Lake Placid. Bago ang Mga Larong pumayag ang IOC na pahintulutan ang China na makipagkumpetensya sa Olympics sa kauna-unahang pagkakataon mula noong 1952. Ang China ay binigyan ng pahintulot upang makipagkumpetensya bilang "People's Republic of China" (PRC) at gamitin ang watawat at awit ng PRC. Hanggang 1980 ang isla ng Taiwan ay nakipagkumpitensya sa ilalim ng pangalang "Republika ng Tsina" (ROC) at ginamit ang watawat at awit ng ROC. [26] Sinubukan ng IOC na makipagkumpetensya ang mga bansa ngunit kapag napatunayan nitong hindi katanggap-tanggap ang IOC ay hiniling na itigil ng Taiwan na tawagan ang sarili nitong "Republika ng Tsina". [51] Pinangalanan ng IOC ang isla na " Chinese Taipei " at hiniling na mag-ampon ng ibang watawat at pambansang awit, na mga tuntunin na hindi sang-ayon sa Taiwan. Sa kabila ng maraming apela at pagdinig ng korte ay tumayo ang desisyon ng IOC. Nang ang mga atleta ng Taiwan ay dumating sa nayon ng Olympic kasama ang kanilang mga kard ng pagkakakilanlan ng Republic of China ay hindi nila tinanggap. Kasunod nila ay iniwan ang Olimpiada bilang protesta, bago ang pagbubukas ng mga seremonya. Bumalik ang Taiwan sa kumpetisyon ng Olimpiko sa 1984 Mga Larong Taglamig sa Sarajevo bilang Chinese Taipei. Pumayag ang bansa na makipagkumpetensya sa ilalim ng isang watawat na may dalang sagisag ng kanilang National Olympic Committee at upang i-play ang awit ng kanilang Pambansang Olimpikong Komite ay dapat na ang isa sa kanilang mga atleta ay manalo ng isang gintong medalya. Ang kasunduan ay nananatili sa lugar hanggang sa araw na ito. [52]

laro[baguhin | baguhin ang batayan]

Nililimitahan ng Olympic Charter ang sports ng taglamig sa "mga ... na isinasagawa sa snow o ice." Mula noong 1992 isang bilang ng mga bagong sports ang naidagdag sa programa ng Olympic; na kasama ang maikling track ng bilis ng skating, snowboarding, freestyle at moguls skiing. Ang pagdaragdag ng mga kaganapang ito ay pinalawak ang apela ng Winter Olympics na lampas sa Europa at Hilagang Amerika. Habang ang mga kapangyarihan ng Europa tulad ng Norway at Alemanya ay nangingibabaw pa rin sa tradisyonal na taglamig ng Olimpiko ng Taglamig, ang mga bansa tulad ng South Korea, Australia at Canada ay nakakahanap ng tagumpay sa bagong palakasan. Ang mga resulta ay: higit na pagkakapareho sa pambansang talahanayan ng medalya; higit na interes sa Winter Olympics; at mas mataas na global rating sa telebisyon.

Kasalukuyang palakasan[baguhin | baguhin ang batayan]

Palakasan Mga Taon Mga Kaganapan Mga kaganapan sa medalya na naitala noong 2014
Skiing Alpine Mula noong 1936 11 Panlalake at pambabae pababa, sobrang G, Giant Slalom, slalom, at pinagsama, at parallel slalom .
Biathlon Mula noong 1960 [i] 11 Sprint (lalaki: 10   km; kababaihan: 7.5   km), ang indibidwal (kalalakihan: 20   km; kababaihan: 15   km), paghabol (mga lalaki: 12.5   km; kababaihan: 10   km), relay (men: 4x7.5   km; kababaihan: 4x6   km; halo-halong: 2x7.5   km + 2x6   km), at pagsisimula ng misa (kalalakihan: 15   km; kababaihan: 12.5   km).
Bobsleigh Mula noong 1924 (maliban sa 1960) 3 Four-man race, two-man race at two-woman race.
Pang-ski na bansa Mula noong 1924 12 Mga lalaki ng sprint, team sprint, 30   paghabol sa km, 15   km, 50   km at 4x10   km relay; pambato ng kababaihan, sprint ng koponan, 15   paghabol sa km, 10   km, 30   km at 4x5   km relay.
Kulot 1924, mula noong 1998 3 Mga kalalakihan, kababaihan at halo-halong mga doble. paligsahan.
Figure skating Since 1924[ii] 5 Mga kalalakihan at kababaihan na walang asawa; mga pares; pagsayaw ng yelo at kaganapan sa koponan.
Pag-ski sa Freestyle Mula noong 1992 10 Ang moguls ng mga kalalakihan at pambabae, aerial, ski cross, superpipe, at slopestyle .
Ice Hockey Since 1924[iii] 2 Mga paligsahan sa kalalakihan at kababaihan.
Malaki Mula noong 1964 4 Mga kasintahan ng kalalakihan at kababaihan, doble ng kalalakihan, relay ng koponan.
Pinagsama ang Nordic Mula noong 1924 3 Mga Lalaki 10   km indibidwal na normal na burol, 10   km indibidwal na malaking burol at koponan.
Maikling track ng bilis ng track Mula noong 1992 8 Mga kalalakihan at kababaihan 500 m, 1000 m, 1500 m; 3000 pambabae   m relay; at lalaki 5000   relay ako.
Balangkas 1928, 1948, Mula noong 2002 2 Mga kaganapan sa kalalakihan at kababaihan.
Ski tumatalon Mula noong 1924 4 Mga indibidwal na malaking burol ng kalalakihan, malaking burol ng koponan; panlalaki at kababaihan na normal na burol.
Snowboarding Mula noong 1998 8 Ang mga kalalakihan at kababaihan na kahanay, kalahating tubo, crossboard ng snowboard, at slopestyle.
Bilis ng skating Mula noong 1924 14 Mga kalalakihan at kababaihan 500 m, 1000 m, 1500 m, 5000 m, pagsisimula ng masa, pagtugis ng koponan; kababaihan 3000 m; lalaki 10,000 m.
  1. The IOC's website now treats Men's Military Patrol at the 1924 Games as an event within the sport of Biathlon.[nb 1]
  2. Figure skating events were held at the 1908 and 1920 Summer Olympics.
  3. A men's ice hockey tournament was held at the 1920 Summer Olympics.

Mga kaganapan sa pagpapakita[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang demonstrasyon ng sports ay may kasaysayan na nagbigay ng isang lugar para sa mga bansang host upang maakit ang publisidad sa lokal na sikat na sports sa pamamagitan ng pagkakaroon ng isang kumpetisyon nang hindi nagbibigay ng medalya. Ang pagpapakita ng sports ay hindi naitapos pagkatapos ng 1992 . Ang militar na patrol, isang nauna sa biathlon, ay isang medalya sa medalya noong 1924 at ipinakita noong 1928, 1936 at 1948, na naging isang opisyal na isport sa 1960. Ang natatanging figure figure skating event ay ipinagtatalunan lamang sa 1908 Summer Olympics . Ang Bandy (Russian hockey) ay isang isport na tanyag sa mga bansang Nordic at Russia. Sa huli itinuturing itong pambansang isport . Ipinakita ito sa Oslo Games. Ang isport ng stock ng yelo, isang variant ng curling ng Aleman, ay ipinakita noong 1936 sa Alemanya at 1964 sa Austria. Ang kaganapan sa ski ballet, na kalaunan na kilala bilang ski-acro, ay ipinakita noong 1988 at 1992. Si Skijöring, skiing sa likod ng mga aso, ay isang palabas sa demonstrasyon sa St. Moritz noong 1928. Isang karera ng sled-dog ang ginanap sa Lake Placid noong 1932. Ang bilis ng skiing ay ipinakita sa Albertville sa 1992 Winter Olympics. Ang winter pentathlon, isang variant ng modernong pentathlon, ay isinama bilang isang demonstration event sa 1948 Games sa Switzerland. Kasama dito ang cross-country skiing, shooting, downhill skiing, fencing at pagsakay sa kabayo .

All-time medalya ng medalya[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang talahanayan sa ibaba ay gumagamit ng opisyal na data na ibinigay ng IOC .

  Defunct nation
No. Nation Games Gold Silver Bronze Total
1  Norway (NOR) 23 132 125 111 368
2  United States (USA) 23 105 110 90 305
3  Germany (GER) 12 92 86 60 238
4  Soviet Union (URS) 9 78 57 59 194
5  Canada (CAN) 23 73 64 62 199
6  Austria (AUT) 23 64 81 87 232
7  Sweden (SWE) 23 57 46 55 158
8  Switzerland (SUI) 23 55 46 52 153
9  Russia (RUS) 6 47 38 35 120
10  Netherlands (NED) 21 45 44 41 130
11  Finland (FIN) 23 43 63 61 167
12  Italy (ITA) 23 40 36 48 124
13  East Germany (GDR) 6 39 36 35 110
14  France (FRA) 23 36 35 53 124
15  South Korea (KOR) 18 31 25 14 70
16  Japan (JPN) 21 14 22 22 58
17  China (CHN) 11 13 28 21 62
18  West Germany (FRG) 6 11 15 13 39
19  Great Britain (GBR) 23 11 4 16 31
20  Czech Republic (CZE) 7 9 11 11 31

Karamihan sa mga matagumpay na bansa[baguhin | baguhin ang batayan]

Listahan ng Mga Larong Olimpiko ng Taglamig[baguhin | baguhin ang batayan]

Mapa ng mga lokasyon ng Winter Olympics. Ang mga bansang nag-host ng isang Winter Olympics ay kulay berde, habang ang mga bansa na nagho-host ng dalawa o higit pa ay may kulay na asul.

Hindi tulad ng Palarong Olimpiko sa Tag-init, ang kinansela na Palarong Olimpiko sa Taglamig ng 1940 at 1944 ay hindi kasama sa opisyal na bilang Roman para sa Palarong Taglamig. Habang ang mga opisyal na pamagat ng Palarong Olimpiko sa Tag-init ay nagbibilang ng mga Olimpiyad, ang mga pamagat ng Palarong Olimpiko sa Taglamig ay binibilang lamang ang kanilang mga laro.

Bilang Taon Punong-abalang lungsod at bansa Mga petsa Binuksan ni Mga pampalakasan Mga disiplina Mga kaganapan Mga manlalaro Mga bansa Nangunang bansa Sang.
Kabuuan Lalaki Babae
I 1924 Pransiya Chamonix, Pransya 25 January – 5 Pebrero 1924 Undersecretary Gaston Vidal 6 9 16 258 247 11 16  Norway (NOR) [1]
II 1928 Switzerland St. Moritz, Suwisa 11–19 Pebrero 1928 Pangulong Edmund Schulthess 4 8 14 464 438 26 25  Norway (NOR) [2]
III 1932 Estados Unidos Lake Placid, Estados Unidos  4–15 Pebrero 1932 Gobernador Franklin D. Roosevelt 4 7 14 252 231 21 17  United States (USA) [3]
IV 1936 Alemanya Garmisch-Partenkirchen, Alemanyang Nazi  6–16 Pebrero 1936 Chancellor Adolf Hitler 4 8 17 646 566 80 28  Norway (NOR) [4]
1940 Iginawad sa Sapporo, Hapon; kinansela dahil sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig
1944 Iginawad sa Cortina d'Ampezzo, Italya; kinansela dahil sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
V 1948 Switzerland St. Moritz, Suwisa 30 January – 8 Pebrero 1948 Pangulong Enrico Celio 4 9 22 669 592 77 28  Norway (NOR)

 Sweden (SWE)
[5]
VI 1952 Norway Oslo, Norwega 14–25 Pebrero 1952 Prinsesa Ragnhild 4 8 22 694 585 109 30  Norway (NOR) [6]
VII 1956 Italya Cortina d'Ampezzo, Italya 26 January – 5 Pebrero 1956 Pangulong Giovanni Gronchi 4 8 24 821 687 134 32  Soviet Union (URS) [7]
VIII 1960 Estados Unidos Lambak Squaw, Estados Unidos 18–28 Pebrero 1960 Ikalawang Pangulong Richard Nixon 4 8 27 665 521 144 30  Soviet Union (URS) [8]
IX 1964 Austria Innsbruck, Awstriya 29 January – 9 Pebrero 1964 Pangulong Adolf Schärf 6 10 34 1091 892 199 36  Soviet Union (URS) [9]
X 1968 Pransiya Grenoble, Pransya  6–18 Pebrero 1968 Pangulong Charles de Gaulle 6 10 35 1158 947 211 37  Norway (NOR) [10]
XI 1972 Hapon Sapporo, Hapon  3–13 Pebrero 1972 Emperador Hirohito 6 10 35 1006 801 205 35  Soviet Union (URS) [11]
XII 1976 Austria Innsbruck, Awstriya  4–15 Pebrero 1976 Pangulong Rudolf Kirchschläger 6 10 37 1123 892 231 37  Soviet Union (URS) [12]
XIII 1980 Estados Unidos Lawang Plasido, Estados Unidos 13–24 Pebrero 1980 Ikalawang Pangulong Walter Mondale 6 10 38 1072 840 232 37  Soviet Union (URS) [13]
XIV 1984 Yugoslavia Sarajevo, Yugoslavia  8–19 Pebrero 1984 Pangulong Mika Špiljak 6 10 39 1272 998 274 49  East Germany (GDR) [14]
XV 1988 Canada Calgary, Kanada 13–28 Pebrero 1988 Gobernador Heneral Jeanne Sauvé 6 10 46 1423 1122 301 57  Soviet Union (URS) [15]
XVI 1992 Pransiya Albertville, Pransya  8–23 Pebrero 1992 Pangulong François Mitterrand 6 12 57 1801 1313 488 64  Germany (GER) [16]
XVII 1994 Norway Lillehammer, Norwega 12–27 Pebrero 1994 Haring Harald V 6 12 61 1737 1215 522 67  Russia (RUS) [17]
XVIII 1998 Hapon Nagano, Japan  7–22 Pebrero 1998 Emperador Akihito 7 14 68 2176 1389 787 72  Germany (GER) [18]
XIX 2002 Estados Unidos Lungsod ng Lawang Asin, Estados Unidos  8–24 Pebrero 2002 Pangulong George W. Bush 7 15 78 2399 1513 886 78  Norway (NOR) [19]
XX 2006 Italya Turino, Italya 10–26 Pebrero 2006 Pangulong Carlo Azeglio Ciampi 7 15 84 2508 1548 960 80  Germany (GER) [20]
XXI 2010 Canada Vancouver, Kanada 12–28 Pebrero 2010 Gobernador Heneral Michaëlle Jean 7 15 86 2566 1522 1044 82  Canada (CAN) [21]
XXII 2014 Rusya Sochi, Rusya 7–23 Pebrero 2014 Pangulong Vladimir Putin 7 15 98 2873 1714 1159 88  Russia (RUS) [22]
XXIII 2018 Timog Korea Pyeongchang, Timog Korea 9–25 Pebrero 2018 Pangulong Moon Jae-in 7 15 102 2922 1680 1242 92  Norway (NOR) [23]
XXIV 2022 Republikang Bayan ng Tsina Beijing, Tsina 4–20 Pebrero 2022 Pangulong Xi Jinping (inaasahan) TBA TBA 109 TBA TBA TBA TBA TBA [24]
XXV 2026 Italya Milan and Cortina d'Ampezzo, Italya 6–22 Pebrero 2026 Pangulo ng Italya (inaasahan) TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA [25]
XXVI 2030 TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA TBA


Tingnan din[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga Tala[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.0 1.1 1.2 The official website of the Olympic Movement now treats Men's Military Patrol at the 1924 Games as an event within the sport of Biathlon.[3][4] However, the 1924 Official Report treats it as an event and discipline within what was then called Skiing and is now called Nordic Skiing.[5][6]
  2. At the closing of the 1924 Games a prize was also awarded for 'alpinisme' (mountaineering), a sport that did not lend itself very well for tournaments: Pierre de Coubertin presented a prize for 'alpinisme' to Charles Granville Bruce, the leader of the expedition that tried to climb Mount Everest in 1922.

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Jeux Olympiques – Programme, médailles, résultats et actualités". 19 July 2018.
  2. "French and English are the official languages for the Olympic Games.", [1].(..)
  3. "Biathlon Results - Chamonix 1924". International Olympic Committee. Nakuha noong 17 February 2014.
  4. "Olympic Games Medals, Chamonix 1924". International Olympic Committee. Nakuha noong 17 February 2014.
  5. Official Report (1924), p 646: Le Programme ... II. — Epreuves par équipes - 12. Ski : Course militaire (20 à 30 kilomètres, avec tir). (The Programme ... II. — Team events - 12. Skiing : Military Race (20 to 30 kilometres, with shooting)).
  6. Official Report (1924), p 664: CONCOURS DE SKI - Jurys - COURSE MILITAIRE. (Skiing Competitions - Juries - Military Race)
  7. Judd (2008), p. 21
  8. Findling and Pelle (2004), p. 283
  9. Findling and Pelle (2004), pp. 289–290
  10. Findling and Pelle (2004), p. 290
  11. Findling and Pelle (2004), p. 298
  12. Seligmann, Davison, and McDonald (2004), p. 119
  13. Mallon and Buchanon (2006), p. xxxii
  14. Findling and Pelle (2004), p. 248
  15. Findling and Pelle (2004), pp. 250–251
  16. Findling and Pelle (2004), p. 255
  17. Guttman (1986), p. 135
  18. 18.0 18.1 Time. Missing or empty |title= (tulong)
  19. Judd (2008), pp. 27–28
  20. 20.0 20.1 Judd (2008), p. 28
  21. Judd (2008), p. 29
  22. Findling and Pelle (2004), p. 277
  23. Findling and Pelle (2004), p. 286
  24. Fry (2006), pp. 153–154
  25. Fry (2006), p. 157
  26. 26.0 26.1 Findling and Pelle (1996), p. 299
  27. Judd (2008), pp. 135–136
  28. "LAKE PLACID 1980 - USA ice hockey team". International Olympic Committee. Nakuha noong 21 February 2014.
  29. "LAKE PLACID 1980 - Photo - Finland v USA". International Olympic Committee. Nakuha noong 21 February 2014.
  30. The US beat the Soviets as part of a medal round that also included Finland and Sweden, so they did not actually win the gold medal until beating Finland a few days later.[28][29]
  31. "Calgary 1988". International Olympic Committee. Nakuha noong 20 March 2009.
  32. "Yvonne van Gennip". The Beijing Organising Committee for the Games of the XXIX Olympiad. Tinago mula sa orihinal noong 3 February 2009. Nakuha noong 20 March 2009.
  33. "Calgary 1988". International Olympic Committee. Nakuha noong 20 March 2009.
  34. Judd (2008), p. 126
  35. Cashmore (2005), p. 444
  36. Cashmore (2005), p. 445
  37. Cashmore (2003), p. 307
  38. Payne (2006), p. 232
  39. Miller, Lawrence and McCay (2001), p. 25
  40. Preuss (2004), p. 277
  41. Preuss (2004), p. 284
  42. Yesalis (2000), p. 57
  43. Mottram (2003), p. 313
  44. Mottram (2003), p. 310
  45. Yesalis (2000), p. 366
  46. Hill (1992), p. 34
  47. Hill (1992), p. 35
  48. Hill (1992), pp. 36–38
  49. Hill (1992), p. 38
  50. Hill (1992), pp. 38–39
  51. Hill (1992), p. 48
  52. Brownell (2005), p. 187

Bibliograpiya  

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang batayan]